Mijn laatste optreden op de buhne

11 Oktober 2008 zaal Fitland in Mill

Ik had zo maar een datum in mijn agenda geprikt, en dat was het muziekspektakel

georganiseerd door de ondernemersvereniging van Mill.

Ik wilde er geen ruchtbaarheid aan geven ,gewoon het laatste optreden en dat was het dan.

 Corné Kremer die het organiseerde was echter ter ore gekomen,

dat het daar voor mij zou stoppen, en vroeg of hij dat mocht gebruiken,

ik stemde toe, en zo ging het balletje aan het rollen, en kreeg ik interviews op de radio en in het Brabants dagblad

 werd een heel mooi stuk gezet door Frans van Halder.

Opeens werd het voor mij een zeer beladen optreden omdat ik van alle kanten hoorde dat er fans,

familie, vrienden en kennissen zouden komen kijken.

 
Nu is het zo dat ik sowieso van nature al een emotionele drol ben ( mijn vrouw Belin zegt altijd:

 als hij de tune van spoorloos hoort, rollen de tranen al over z’n wangen )

maar door mijn Parkinson wordt dat nog eens versterkt, dan de wetenschap dat iedereen er zou zijn

 maakte dat als ik in mijn studio stond te oefenen, en daar aan dacht, ik al een brok in mijn keel kreeg.

 Dus het was zaak dat ik op de bewuste dag mijn emoties onder controle moest houden,

anders zou er niks, noppes, nada uit mijn strotje komen, en dat was nou net niet de bedoeling.

Speciaal voor Belinda heb ik een band gemaakt van een nummer dat ik 20 jaar geleden eens gezongen had

 en daarna nooit meer gezongen heb, terwijl Belin het een mooi nummer vond

van Los Bravos Black is Black  en daar wilde ik mee beginnen.

Om 18.45 uur ging ik mijn schoonvader( tevens technicus ) op halen,

 om daarna Thomas neef van Belin ) mijn andere techneut in Vlijmen op te halen,  om gezamenlijk naar Mill te gaan.

 Daar werden we hartelijk ontvangen, werd de kleedkamer gewezen en kregen we koffie.

 Om 20.00 uur ging de zaal open , om 21.00 uur begon de band en mijn optreden was gepland om 21.50. Uur.

Intussen waren alle mensen die mij een warm hart toe dragen binnen, familie, vrienden, en kennissen

het was een feest om ze allemaal te zien, een geweldig warm gevoel gaf mij dat.

 Zoals ik altijd zeg: dat doet me goed aan m’n ouwe knoken.!!!!

Ik hoopte dat alles goed zou gaan, want door de Parkinson

 moet ik veel meer moeite doen om alles uit het strotje te krijgen zoals ik wil.

Vanaf het eerste nummer ging het prima en was ik in m’n knollentuin.

De mensen waren enthousiast en applaudisseerden geweldig.

 Onder het optreden kreeg ik al verschillende bloemen,

en na het optreden kreeg ik van alle kanten cadeaus en complimenten.

Na het even bijkomen ging ik de zaal weer in, waar Dennie Christian stond te zingen,

tijdens zijn optreden haalde hij nog even herinneringen op aan de keren dat wij elkaar ontmoet hebben

en gaf hij complimenten over hoe ik met de diagnose omging.   Heel sympathiek was dat.

Daarna optreden van George Baker en van Annie Schilder

en tussendoor werd de muziek verzorgd door de band Parttime ook hele sympathieke collega’s.

Heb nog met mijn vrouwtje kunnen dansen, terwijl ik kort geleden een meniscus operatie heb gehad.

 Mijn avond kon niet meer stuk, ik heb genoten van het begin tot het eind.

Zo en nu verder met het muziek maken in vorm van schrijven , produceren , en banden maken,

 In de planning staat ook nog een cd maken met Belinda samen, dus nog genoeg te doen !!!!

Dank aan alle mensen die aanwezig waren, jullie hebben mij een fantastische avond bezorgd.